Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Σ' άλλη γη, σ' άλλα μέρη


 Σε έναν άλλο τόπο, όμως κάτω από τον ίδιο ουρανό..
Δεν έχει πολλές μέρες που τ' αστέρια έπεφταν βροχή...
Ένας άγνωστος τόπος, ένα πρωτόγνωρο σκηνικό!
Άλλοι άνθρωποι, άλλες συνήθειες, άλλες επιλογές, άλλες κουβέντες.
Άλλα θέλω, άλλοι λόγοι να υπάρχω, άλλα λέω, άλλα κάνω,
μα συνεχώς καταλήγω ακριβώς εκεί που ξεκίνησα...
Εκεί που έμαθα να ζω.
Εκεί που έμαθα ν' αγαπώ.
Εκεί που έμαθα να ονειρεύομαι.
Εκεί που βρισκόμουν, βρίσκομαι και θα βρίσκομαι για πολύ πολύ καιρό ακόμη...
Ακόμη κι αν βρίσκομαι θάλασσες μακριά, το μυαλό μου και την καρδιά μου τα έχω αφήσει εκεί.

Ξέρεις τι είναι να ζεις χωρίς αυτά;
Ανακούφιση και μαρτύριο μαζί...

Ανακούφιση γιατί επιτέλους ξεφεύγεις για λίγο από τις σκέψεις και τα συναισθήματα σου.
Και μαρτύριο γιατί εκεί που νομίζεις ότι έχεις ξεφύγει, επιστρέφουν την πιο ακατάλληλη στιγμή
για να σε στοιχιώσουν και να μην σε αφήσουν να απολαύσεις τίποτε άλλο...

Ακόμη και τα μάτια σου σε προδίδουν...
Εκεί που έχουν ανοίξει διάπλατα και δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις, ξαφνικά καταλαβαίνεις πως είσαι τυφλός...Μόνο κάτι σκιές μπορείς να διακρίνεις κι αυτές με το ζόρι...

Κι έρχονται οι σκιές και φεύγουν.Και συνεχίζουν να έρχονται.Κι επιμένουν...
Και τελικά γίνονται ενοχλητικές...

Μέχρι που φτάνεις να αναρωτιέσαι αν ήσουν κι εσύ τότε μια σκιά που τελικά έγινε ενοχλητική.....